Een algemene vergadering, Armand Schreurs en Limburgse vlaai: de basis voor een leuke namiddag!
In het bestuur waren verschillende leden al een tijdje bezig met de voorbereiding van dit jaarlijks weerkerend gebeuren. Geen idee of ernaar werd uitgekeken. Maar wat moest, dat moest nu eenmaal.
Cijfers werden bij elkaar gesprokkeld, een power-point werd mooi in elkaar gestoken met oog voor duidelijkheid en overzichtelijkheid, rekeningcommissarissen hadden een extra controle van de rekeningen gedaan, zaal was gehuurd, taarten besteld en Armand Schreurs, die het eerder administratieve gedeelte moest helpen verteren, was ingehuurd! Vooruit dus met de geit!
Nou, geit? De gevleugelde uitspraak van Paul, onze voorzitter, namelijk ‘een koe die teveel geeft gaat kapot’, zou de namiddag meer dan eens kleuren, mede dankzij dhr. Schreurs en zijn twee poppen: Tjen Kwaks en Léon. Die twee poppen werden door Schreurs op handen gedragen, letterlijk!
En als er zoiets zou bestaan als ‘statement van het jaar 2025’, dan zou ‘de zich kapot gevende koe’ van onze voorzitter zeker, en met verve, verkozen worden! Zo vaak werd het herhaald.
We mochten rekenen op een stevige opkomst van 118 deelnemers. Maar … dat getal werd ruimschoots overtroffen door 132 geïnteresseerden. Of die nu allemaal kwamen om te luisteren naar de bedragen die de inkomsten en uitgaven van het werkjaar 2024 moesten weergeven durfden we betwijfelen.
Dat én de poppenkast van Armand, én de Limburgse vlaai uitnodigden tot een stevige opkomst, was vrijwel zeker.
Vanzelfsprekend waren we daar als bestuur enorm blij mee. En dat er last-minute die 14 leden extra opdaagden, was al helemaal verrassend. Maar net zoals vorige keer was er effe ‘panik in-de-brak, os vloi minse, heubbe fe wel genoech?’ (Voor de anderstaligen onder ons: ‘paniek in de barak, onze taart mensen, hebben we wel genoeg?’)
Wij willen op onze bijeenkomsten natuurlijk iedereen van voldoende ‘drank en spijs’ voorzien.
En daarom is het belangrijk dat onze leden zich allemaal inschrijven.
Want hier en daar zag ik af en toe een beteuterd gezicht dat, met de tong uit de mond, watertandend en dromend van nog een extra stuk taart, het slechts bij één puntje moest houden! Tja …
In zo’n geval zit er niks anders op voor de penningmeester dan een extra begroting te voorzien in 2025 voor nog meer taart en dus hogere kosten. Daarmee weten we meteen waarmee Tjen Kwaks, als hij nog mag terug komen, volgend jaar zou kunnen uitpakken!
Rudi had werk gestoken in zijn presentatie. Het idee om een taartgrafiek toe te voegen, was een mooie metafoor voor de zoetigheden waarmee onze smaakpapillen op zowat iedere bijeenkomst al jaren verwend werden. En dit was niet aan het meeluisterend oor en oog van onze Beemsterkaas-man ontsnapt. Via zijn handpoppen liet hij de nodige commentaar op ons los.
En dat onze creatieve vader van Boer Firmin Vandeput de zaal met dit soort van dingen op zijn hand had, was meteen duidelijk!
Ook onze succesvolle ontbijtwandeling in Helshoven van vorig jaar moest het ontgelden. Dat die wat extra geld gekost had was niet aan de aandacht ontsnapt. Het was voor Tjen en Léon de ideale insteek om de draak te steken met deze uitgave die qua kostprijs boven de andere uitstak. De poppen waren zo goed op elkaar ingespeeld dat iemand zich afvroeg of er naast Armand, nog iemand in de poppenkast stond. ’t Was leuk om te zien. Alles verliep ‘lekker, ech lekker!’
Ook Roland had zijn deel van de presentatie goed voorbereid. Het door SOFO (Sociaal Fonds van KBC) gesponsorde aantal leden van onze kring, maakte dat we best fier mochten zijn: 687 leden.
Als die allemaal op alle activiteiten zouden aanwezig zijn, dan zou er eigenlijk minder geld over blijven voor de fervente aanhangers van ons kringgebeuren, dus, beste JAB-betalers … ‘geen reclame maken, zwijgen, niks zeggen, mondje houden, pssssstttt!’
Alle gekheid op een stokje natuurlijk! Maar het maakt duidelijk dat KBC ook na ons actieve leven, nog met ons begaan is door ons te sponsoren bij de organisatie van leuke activiteiten. Men zegge het voort, want ook hier hebben afwezigen echt wel ongelijk!
En dan waren er nog de mandaten. Bloemen en wijn werden uitgedeeld voor de tomeloze inzet die de bestuursleden met een verlopen mandaat gedurende jaren hadden getoond.
Paul Rouckaerts werd nog eens extra in de picture gezet door Thieu en Léon die het jammer vonden dat hij meteen na zijn verjaardag al moest ‘ophoepelen’ uit het bestuur.
Maar wonende te Beringen zou hij volgens de twee poppen met open armen en liefdevol opgevangen worden door zijn An met de woorden ‘B-mine’!
En voor wie dacht dat afwezigen aan het alziend oog van mijnheer Schreurs konden ontsnappen had het duidelijk mis. Zelfs onze webmaster René én zijn vakantie op Sri Lanka kwamen in zijn verhaal aan bod.
Ook voor sommige aanwezigen was het waarschijnlijk onverwacht dat mister Beemster hen in zijn uiteenzetting zou gedenken. Zo Proes(mans)tte Jos het uit toen hij hoorde dat hij op één of andere wijze aan de basis zou liggen van de nieuwe fusie tussen Tongeren en Borgloon, met een duidelijke keuze voor een gewichtsvolle nieuwe burgemeester uit zijn eigen Loonse stad.
Dewael(en) hebben zich eens te meer moeten terug trekken.
En zo kwamen we aan het einde van een ernstig gestarte, maar des te meer ludiek afgeronde namiddag. Dank aan alle aanwezigen want jullie waren nodig om Tjen en Léon van ‘materiaal’ te voorzien en hen aan te moedigen met jullie spontane en gulle lach.
Benieuwd of we dit in 2026 kunnen evenaren!
Marc
Hieronder de foto's.